Punktem wyjścia dla mojej pracy stała się próba rysunkowego przedstawienia myśli. Początkowo zainspirowałam się motywem strumienia świadomości, który dąży do oddania swobodnego toku myśli w jego stanie przedsłownym oraz takimi formami zapisu myśli, jak tytułowa mind map, zwykła notatka linearna czy wreszcie diagram. Kwestia formy zapisu myśli wywołała z kolei pytanie o samą naturę myśli. Drugim, równie ważnym impulsem dla moich poszukiwań była słynna teza Tractatus logico-philosophicus Ludwika Wittgensteina: „Granice mego języka wskazują granice mego świata”. Skłoniła mnie do postawienia pytania sobie, artyście wizualnemu, co określa moją świadomość. W mojej pracy naturalne stało się odwołanie do tradycji sztuki konceptualnej, eksponującej sam proces myślowy artysty, a w swojej analitycznej czy też lingwistycznej odmianie posługującej się językiem jako tworzywem. Tym, co ostatecznie powstało, jest praca site-specific. Usytuowanie pracowni na piętrze domu zyskało symboliczny wymiar, odczytany przeze mnie przez pryzmat psychoanalitycznych interpretacji przestrzeni jako struktury umysłu. Zastosowanie tej koncepcji w ramach instalacji było próbą przekształcenia znanej przestrzeni w narzędzie introspekcji i zaproszeniem widza do chwilowego „wejścia do wnętrza głowy” artystki podczas aktu tworzenia. Pseudo-poetycki tekst, który znajdował się w pracowni, zawiera wyimki z lektur, które towarzyszyły tworzeniu.
