technika:
Bez tytułu (1–9): akwarela, kredka, 21 × 14,8 cm, 2023
Blask to próba uchwycenia paradoksu widzialności tego, co z natury niewidzialne. Powietrze, choć przezroczyste, ujawnia się w grze światła — w rozproszeniu, które nadaje błękitowi głębię i przestrzeń. Powtórzenie obrazu staje się tu mantrą, medytacją nad tym, co ulotne i nieuchwytne. Niebieski nie jest tylko barwą, lecz znakiem bezkresu, oddechu, energii krążącej między materią a światłem. Sztuka staje się tu sposobem zatrzymania ruchu i uchwycenia napięcia między tym, co jawne, a tym, co ledwie przeczuwalne.
